BARBARA CIWONIUK

BARBARA CIWONIUK
 
Autorka książek dla młodzieży. Powieść "Igor" została nominowana przez Polską Sekcję IBBY do programu Outstanding Books for Young People with Disabilities 2007. Książka "Ania" otrzymała nominację do nagrody Książka Roku 2007 Polskiej Sekcji IBBY.
 
Bibliografia:
Igor (Telbit, 2005) - nominacja do programu "Outstanding Books for Young People with Disabilities 2007" IBBY
Wszystko inne poczeka (Telbit, 2006)
Rokko (Telbit, 2006)
Ania (Telbit, 2007) - nominacja do "Książki Roku 2007" PS IBBY
Wakacje z gangsterem (Telbit, 2008)
Musisz to komuś powiedzieć (Literatura, 2010) - wyróżnienie literackie Polskiej Sekcji IBBY Książka Roku 2011
Własny pokój (Znak, 2011)
Ten gruby (Znak 2011)A jeśli zostanę... (Wydawnictwo Literatura, 2012)
Uciec jak najbliżej (Literatura, 2012)
Opowiadania o zwierzętach (współautorka, Literatura, 2012)
Jaki ten świat ciekawy (Aksjomat, 2012)
 
 
BARBARA CIWONIUK o sobie:
 
Piszę, bo… wymyślanie książek jest jak życie w kilku równoległych światach. To niezła odskocznia od szarzyzny życia. Nie wymaga specjalnych zabiegów, absorbuje tylko wyobraźnię i czas… mnóstwo czasu!
 
Gdybym nie pisała, to… dużo więcej bym czytała, częściej oglądałabym filmy. Bez poczucia marnowania czasu grałabym z bliskimi w remika  i  literaki, układałabym puzzle.

Natchnienie przychodzi, gdy… wcale się go nie spodziewam i jestem zajęta codziennymi sprawami. Czasem zjawia się, kiedy nie mogę zasnąć… wówczas zrywam się i piszę. Gdy lenię się wstać, rano nie mam już czego notować… wszystko minęło, uciekło i se ne vrati.

Boję się, że… coś złego stanie się moim bliskim.  Wojny. Kataklizmu. Ciężkiej choroby. Świata podobnego do tego, który McCarthy opisał w „Drodze”. Że książka z papieru stanie się przeżytkiem i zaczną powstawać tylko e-booki.

Odwagę daje mi… rodzina. Nieustająca nadzieja w przyszłość… że jutro czy za miesiąc to, co złe minie i będzie lepiej. Powtarzalność pór roku i nieustający ruch przyrody… jej przemijanie i odradzanie się.

Nadzieję czerpię z… absurdalnej, nielogicznej wiary, że to wszystko ma jednak jakiś głębszy, ukryty sens. Że nic nie dzieje się nadaremnie.

Rozmowa to szansa na… zrozumienie innych i siebie. Na uniknięcie samotności. Pisanie książek to też ponadczasowa, szczera rozmowa autora z czytelnikiem.